پدیده نحوه قرارگیری
در مطالعات صورت گرفته در زمينهی هندسهی ثابت، محققان با در نظر گرفتن خصوصيات اجسام هندسي گرايشي را مد نظر قرار ميدهند. اگر تعدادي مثلث بر روي صفحه كاغذ به دانشآموزان نشان داده شوند، اين احتمال وجود دارد كه آنها مثلث متساويالساقين را هنگامي كه قاعدهاش افقي قرار گيرد، بهتر تشخيص دهند همچنين تشخيص مثلث قائمالزاويه هنگامي كه رأس قائمه آن موازي با لبهی كاغذ قرار گيرند براي آنها آسانتر خواهد بود. (كلمنتس و بانيستا، 1992 ؛ يروشالمي و چازن، 1993).
هاسواگا (1997) اين يافتهها را تحت عنوان “پديدهی نحوهی قرار گیری” بيان کرد.
همزمان با فعاليت دانشآموزان در مدارس در درس هندسه، آنها از اشكال هندسي تصاويري ذهني را به عنوان مدل پایه تجسم ميكند. اين تصاوير غالباً قاطع نيستند (به مطالب مكوتيا، 1998 ؛ شيفتر ، 1999 نيز مراجعه فرماييد). به عنوان مثال ممكن است تصويری تك از مثلث متساويالساقين در يك كتاب درسي موجب ميشود دانشآموزان يك قانون كلي ترتيب دهند و تنها مثلثي را متساويالساقين بدانند كه قاعدهاش افقي قرار گيرد.
نرمافزارهاي هندسه پويا دارای امکاناتی جهت ايجاد تصاوير هندسي متحرک با اندازهها و جهتهاي متفاوت است. بدين جهت دانشآموزان تنها يك تصوير را متعلق به شكل هندسي خاصي نميدانند.
در یکی از این نرم افزارها به نام اسکچ پد دانشآموزان ميتوانند با حركت اشكال هندسي به هر مكاني كه ميخواهند، اشكال را در حالتهاي بيثبات لرزشی و حركتهاي مداوم در نظر بگيرند. به این ترتیب، درمييابيم كه قابليت حركت در این نوع نرمافزارها دانش آموزان را از تعميم ويژگيهاي اشكال ثابت به تمام اشكال هندسي مشابه باز می دارد.
منبع:
Scher, D. (2002) Students’ Conceptions of Geometry in a Dynamic Geometry Software Environment
